pu-bli-ka-ny

publikany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: publikanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
publikanachmnoga miejscownikmęski osobowy
publikanamimnoga narzędnikmęski osobowy
publikaniemnoga mianownikmęski osobowy
publikaniemnoga wołaczmęski osobowy
publikaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
publikaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
publikaninapojedyncza biernikmęski osobowy
publikaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
publikaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
publikaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
publikaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
publikanommnoga celownikmęski osobowy
publikanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
publikanówmnoga biernikmęski osobowy
publikanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
publikanymnoga biernikmęski zwierzęcy
publikanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz