pu-bliu-sze

Publiusze (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Publiusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Publiuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Publiuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Publiuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Publiuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Publiuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Publiuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Publiuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Publiuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Publiuszemnoga mianownikmęski osobowy
Publiuszemnoga wołaczmęski osobowy
Publiuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Publiuszommnoga celownikmęski osobowy
Publiuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Publiuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Publiuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Publiuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Publiuszówmnoga biernikmęski osobowy
Publiuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Publiuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz