pu-kiel

pukiel (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pukiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pukielpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pukielpojedyncza biernikmęski rzeczowy
puklapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
puklachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
puklamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
puklemnoga mianownikmęski rzeczowy
puklemnoga biernikmęski rzeczowy
puklemnoga wołaczmęski rzeczowy
puklempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
puklimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
puklommnoga celownikmęski rzeczowy
puklowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
puklówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
puklupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
puklupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz