pul-pi-tu

pulpitu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pulpit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pulpiciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pulpiciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
pulpitpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pulpitpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pulpitachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pulpitamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pulpitempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pulpitommnoga celownikmęski rzeczowy
pulpitowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pulpitówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pulpitupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pulpitymnoga mianownikmęski rzeczowy
pulpitymnoga biernikmęski rzeczowy
pulpitymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz