pun-kow-ce

punkowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: punkowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
punkowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
punkowcapojedyncza biernikmęski osobowy
punkowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
punkowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
punkowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
punkowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
punkowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
punkowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
punkowcommnoga celownikmęski osobowy
punkowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
punkowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
punkowcówmnoga biernikmęski osobowy
punkowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
punkowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
punkowcymnoga mianownikmęski osobowy
punkowcymnoga wołaczmęski osobowy
punkowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
punkowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz