punk-to-rze

punktorze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: punktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
punktorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
punktorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
punktorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
punktorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
punktoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
punktorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
punktorommnoga celownikmęski rzeczowy
punktorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
punktorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
punktorymnoga mianownikmęski rzeczowy
punktorymnoga biernikmęski rzeczowy
punktorymnoga wołaczmęski rzeczowy
punktorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
punktorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz