punk-tur-ce

punkturce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: punkturka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
punkturcepojedyncza celownikżeński
punkturcepojedyncza miejscownikżeński
punkturekmnoga dopełniaczżeński
punkturkapojedyncza mianownikżeński
punkturkachmnoga miejscownikżeński
punkturkamimnoga narzędnikżeński
punkturkąpojedyncza narzędnikżeński
punkturkępojedyncza biernikżeński
punkturkimnoga mianownikżeński
punkturkimnoga biernikżeński
punkturkimnoga wołaczżeński
punkturkipojedyncza dopełniaczżeński
punkturkopojedyncza wołaczżeński
punkturkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz