pu-sta-cie

pustacie (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pustać

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustacimnoga dopełniaczżeński
pustacimnoga mianownikżeński
pustacimnoga biernikżeński
pustacimnoga wołaczżeński
pustacipojedyncza celownikżeński
pustacipojedyncza miejscownikżeński
pustacipojedyncza dopełniaczżeński
pustacipojedyncza wołaczżeński
pustaciachmnoga miejscownikżeński
pustaciamimnoga narzędnikżeński
pustaciąpojedyncza narzędnikżeński
pustaciemnoga mianownikżeński
pustaciemnoga biernikżeński
pustaciemnoga wołaczżeński
pustaciommnoga celownikżeński
pustaćpojedyncza biernikżeński
pustaćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz