pu-stac-twu

pustactwu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: pustactwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustactwmnoga dopełniacznijaki
pustactwamnoga mianowniknijaki
pustactwamnoga bierniknijaki
pustactwamnoga wołacznijaki
pustactwapojedyncza dopełniacznijaki
pustactwachmnoga miejscowniknijaki
pustactwamimnoga narzędniknijaki
pustactwempojedyncza narzędniknijaki
pustactwiepojedyncza miejscowniknijaki
pustactwopojedyncza mianowniknijaki
pustactwopojedyncza bierniknijaki
pustactwopojedyncza wołacznijaki
pustactwommnoga celowniknijaki
pustactwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz