pu-sta-czar-kom

pustaczarkom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pustaczarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustaczarcepojedyncza celownikżeński
pustaczarcepojedyncza miejscownikżeński
pustaczarekmnoga dopełniaczżeński
pustaczarkapojedyncza mianownikżeński
pustaczarkachmnoga miejscownikżeński
pustaczarkamimnoga narzędnikżeński
pustaczarkąpojedyncza narzędnikżeński
pustaczarkępojedyncza biernikżeński
pustaczarkimnoga mianownikżeński
pustaczarkimnoga biernikżeński
pustaczarkimnoga wołaczżeński
pustaczarkipojedyncza dopełniaczżeński
pustaczarkopojedyncza wołaczżeński
pustaczarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz