pu-sto-pa-sza

pustopasza (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pustopasz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustopaszpojedyncza mianownikmęski osobowy
pustopaszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pustopaszapojedyncza biernikmęski osobowy
pustopaszachmnoga miejscownikmęski osobowy
pustopaszamimnoga narzędnikmęski osobowy
pustopaszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pustopaszemnoga biernikmęski zwierzęcy
pustopaszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pustopaszemnoga mianownikmęski osobowy
pustopaszemnoga wołaczmęski osobowy
pustopaszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pustopaszommnoga celownikmęski osobowy
pustopaszowipojedyncza celownikmęski osobowy
pustopaszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pustopaszówmnoga biernikmęski osobowy
pustopaszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pustopaszupojedyncza wołaczmęski osobowy
pustopaszymnoga dopełniaczmęski osobowy
pustopaszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz