pu-sto-tą

pustotą (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pustota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pustociepojedyncza celownikżeński
pustociepojedyncza miejscownikżeński
pustotmnoga dopełniaczżeński
pustotapojedyncza mianownikżeński
pustotachmnoga miejscownikżeński
pustotamimnoga narzędnikżeński
pustotąpojedyncza narzędnikżeński
pustotępojedyncza biernikżeński
pustotopojedyncza wołaczżeński
pustotommnoga celownikżeński
pustotymnoga mianownikżeński
pustotymnoga biernikżeński
pustotymnoga wołaczżeński
pustotypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz