pu-łto-ra-ki

Pułtoraki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Pułtorak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pułtorakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Pułtorakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pułtorakapojedyncza biernikmęski osobowy
Pułtorakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pułtorakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pułtorakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pułtorakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Pułtorakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pułtorakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pułtorakommnoga celownikmęski osobowy
Pułtorakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Pułtorakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pułtorakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pułtorakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pułtorakówmnoga biernikmęski osobowy
Pułtorakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pułtorakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz