py-ta-czy

pytaczy (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pytacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pytaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
pytaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pytaczapojedyncza biernikmęski osobowy
pytaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
pytaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
pytaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pytaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
pytaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pytaczemnoga mianownikmęski osobowy
pytaczemnoga wołaczmęski osobowy
pytaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pytaczommnoga celownikmęski osobowy
pytaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
pytaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pytaczówmnoga biernikmęski osobowy
pytaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pytaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
pytaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
pytaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz