półin-te-li-gen-ty

półinteligenty (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny lekcew.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: półinteligent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
półinteligencimnoga mianownikmęski osobowy
półinteligencimnoga wołaczmęski osobowy
półinteligenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
półinteligenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
półinteligentpojedyncza mianownikmęski osobowy
półinteligentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
półinteligentapojedyncza biernikmęski osobowy
półinteligentachmnoga miejscownikmęski osobowy
półinteligentamimnoga narzędnikmęski osobowy
półinteligentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
półinteligentommnoga celownikmęski osobowy
półinteligentowipojedyncza celownikmęski osobowy
półinteligentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
półinteligentówmnoga biernikmęski osobowy
półinteligentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
półinteligentymnoga biernikmęski zwierzęcy
półinteligentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz