półkor-ca-mi

półkorcami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: półkorzec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
półkorcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
półkorcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
półkorcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
półkorcemnoga mianownikmęski rzeczowy
półkorcemnoga biernikmęski rzeczowy
półkorcemnoga wołaczmęski rzeczowy
półkorcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
półkorcommnoga celownikmęski rzeczowy
półkorcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
półkorcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
półkorcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
półkorcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
półkorcymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
półkorzecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
półkorzecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz