północ-nik

północnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: północnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
północnicymnoga mianownikmęski osobowy
północnicymnoga wołaczmęski osobowy
północnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
północnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
północnikapojedyncza biernikmęski osobowy
północnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
północnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
północnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
północnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
północnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
północnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
północnikommnoga celownikmęski osobowy
północnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
północnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
północnikówmnoga biernikmęski osobowy
północnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
północnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz