półpal-ce

półpalce (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: półpalec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
półpalcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
półpalcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
półpalcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
półpalcemnoga mianownikmęski rzeczowy
półpalcemnoga biernikmęski rzeczowy
półpalcemnoga wołaczmęski rzeczowy
półpalcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
półpalcommnoga celownikmęski rzeczowy
półpalcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
półpalcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
półpalcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
półpalcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
półpalecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
półpalecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz