pąt-nik

pątnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pątnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pątnicymnoga mianownikmęski osobowy
pątnicymnoga wołaczmęski osobowy
pątnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
pątnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pątnikapojedyncza biernikmęski osobowy
pątnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
pątnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
pątnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pątnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
pątnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pątnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pątnikommnoga celownikmęski osobowy
pątnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
pątnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pątnikówmnoga biernikmęski osobowy
pątnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pątnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz