płat-ce

płatce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: płatka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
płatcepojedyncza celownikżeński
płatcepojedyncza miejscownikżeński
płatekmnoga dopełniaczżeński
płatkapojedyncza mianownikżeński
płatkachmnoga miejscownikżeński
płatkamimnoga narzędnikżeński
płatkąpojedyncza narzędnikżeński
płatkępojedyncza biernikżeński
płatkimnoga mianownikżeński
płatkimnoga biernikżeński
płatkimnoga wołaczżeński
płatkipojedyncza dopełniaczżeński
płatkopojedyncza wołaczżeński
płatkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz