płat-ni-ka

płatnika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: płatnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
płatnicymnoga mianownikmęski osobowy
płatnicymnoga wołaczmęski osobowy
płatnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
płatnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
płatnikapojedyncza biernikmęski osobowy
płatnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
płatnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
płatnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
płatnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
płatnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
płatnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
płatnikommnoga celownikmęski osobowy
płatnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
płatnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
płatnikówmnoga biernikmęski osobowy
płatnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
płatnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz