pła-to

płato (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: płata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
płaciepojedyncza celownikżeński
płaciepojedyncza miejscownikżeński
płatmnoga dopełniaczżeński
płatapojedyncza mianownikżeński
płatachmnoga miejscownikżeński
płatamimnoga narzędnikżeński
płatąpojedyncza narzędnikżeński
płatępojedyncza biernikżeński
płatopojedyncza wołaczżeński
płatommnoga celownikżeński
płatymnoga mianownikżeński
płatymnoga biernikżeński
płatymnoga wołaczżeński
płatypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz