ra-chun-ko-wicz

rachunkowicz (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: rachunkowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rachunkowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
rachunkowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
rachunkowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
rachunkowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
rachunkowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
rachunkowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
rachunkowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
rachunkowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
rachunkowiczemnoga mianownikmęski osobowy
rachunkowiczemnoga wołaczmęski osobowy
rachunkowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
rachunkowiczommnoga celownikmęski osobowy
rachunkowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
rachunkowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
rachunkowiczówmnoga biernikmęski osobowy
rachunkowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
rachunkowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz