ra-chun-ku

rachunku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rachunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rachunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rachunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rachunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rachunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rachunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
rachunkimnoga biernikmęski rzeczowy
rachunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
rachunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rachunkommnoga celownikmęski rzeczowy
rachunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rachunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rachunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rachunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rachunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz