rad-ca

radca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: radca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
radcapojedyncza mianownikmęski osobowy
radcachmnoga miejscownikmęski osobowy
radcamimnoga narzędnikmęski osobowy
radcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
radcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
radcemnoga biernikmęski zwierzęcy
radcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
radcępojedyncza biernikmęski osobowy
radcopojedyncza wołaczmęski osobowy
radcommnoga celownikmęski osobowy
radcowiemnoga mianownikmęski osobowy
radcowiemnoga wołaczmęski osobowy
radcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
radcówmnoga biernikmęski osobowy
radcymnoga mianownikmęski osobowy
radcymnoga wołaczmęski osobowy
radcypojedyncza celownikmęski osobowy
radcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
radcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
osoba, której działalność polega na udzielaniu porad; od doradcy różni się instytucjonalizacją zawodu i związanym z nim prestiżem.

Źródła danych

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz