rad-ni-ka

radnika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: radnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
radnicymnoga mianownikmęski osobowy
radnicymnoga wołaczmęski osobowy
radnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
radnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
radnikapojedyncza biernikmęski osobowy
radnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
radnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
radnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
radnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
radnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
radnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
radnikommnoga celownikmęski osobowy
radnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
radnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
radnikówmnoga biernikmęski osobowy
radnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
radnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz