ra-dow-ni-ka

radownika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: radownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
radownicymnoga mianownikmęski osobowy
radownicymnoga wołaczmęski osobowy
radownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
radownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
radownikapojedyncza biernikmęski osobowy
radownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
radownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
radownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
radownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
radownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
radownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
radownikommnoga celownikmęski osobowy
radownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
radownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
radownikówmnoga biernikmęski osobowy
radownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
radownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz