radz-ca-mi

radzcami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: radzca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
radzcapojedyncza mianownikmęski osobowy
radzcachmnoga miejscownikmęski osobowy
radzcamimnoga narzędnikmęski osobowy
radzcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
radzcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
radzcemnoga biernikmęski zwierzęcy
radzcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
radzcępojedyncza biernikmęski osobowy
radzcopojedyncza wołaczmęski osobowy
radzcommnoga celownikmęski osobowy
radzcowiemnoga mianownikmęski osobowy
radzcowiemnoga wołaczmęski osobowy
radzcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
radzcówmnoga biernikmęski osobowy
radzcymnoga mianownikmęski osobowy
radzcymnoga wołaczmęski osobowy
radzcypojedyncza celownikmęski osobowy
radzcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
radzcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz