rajt-ro-ki

rajtroki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rajtrok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rajtrokpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rajtrokpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rajtrokapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rajtrokachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rajtrokamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rajtrokimnoga mianownikmęski rzeczowy
rajtrokimnoga biernikmęski rzeczowy
rajtrokimnoga wołaczmęski rzeczowy
rajtrokiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rajtrokommnoga celownikmęski rzeczowy
rajtrokowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rajtrokówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rajtrokupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rajtrokupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz