ran-czer

ranczer (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ranczer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ranczerpojedyncza mianownikmęski osobowy
ranczerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ranczerapojedyncza biernikmęski osobowy
ranczerachmnoga miejscownikmęski osobowy
ranczeramimnoga narzędnikmęski osobowy
ranczerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ranczerommnoga celownikmęski osobowy
ranczerowipojedyncza celownikmęski osobowy
ranczerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ranczerówmnoga biernikmęski osobowy
ranczerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ranczerymnoga biernikmęski zwierzęcy
ranczerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
ranczerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ranczerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
ranczerzymnoga mianownikmęski osobowy
ranczerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz