rand-ko-wi-czem

randkowiczem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: randkowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
randkowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
randkowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
randkowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
randkowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
randkowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
randkowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
randkowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
randkowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
randkowiczemnoga mianownikmęski osobowy
randkowiczemnoga wołaczmęski osobowy
randkowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
randkowiczommnoga celownikmęski osobowy
randkowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
randkowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
randkowiczówmnoga biernikmęski osobowy
randkowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
randkowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz