ra-ni-ku

Raniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ranik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ranikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ranikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ranikapojedyncza biernikmęski osobowy
Ranikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ranikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ranikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ranikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ranikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ranikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ranikommnoga celownikmęski osobowy
Ranikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ranikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ranikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ranikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ranikówmnoga biernikmęski osobowy
Ranikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ranikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz