rap-tu-la-rzy-ków

raptularzyków (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: raptularzyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
raptularzykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
raptularzykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
raptularzykapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
raptularzykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
raptularzykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
raptularzykimnoga mianownikmęski rzeczowy
raptularzykimnoga biernikmęski rzeczowy
raptularzykimnoga wołaczmęski rzeczowy
raptularzykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
raptularzykommnoga celownikmęski rzeczowy
raptularzykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
raptularzykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
raptularzykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
raptularzykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz