ra-skol-ni-ku

raskolniku (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: raskolnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
raskolnicymnoga mianownikmęski osobowy
raskolnicymnoga wołaczmęski osobowy
raskolnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
raskolnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
raskolnikapojedyncza biernikmęski osobowy
raskolnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
raskolnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
raskolnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
raskolnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
raskolnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
raskolnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
raskolnikommnoga celownikmęski osobowy
raskolnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
raskolnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
raskolnikówmnoga biernikmęski osobowy
raskolnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
raskolnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz