ra-ta-ra-mi

ratarami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ratar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ratarpojedyncza mianownikmęski osobowy
ratarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ratarapojedyncza biernikmęski osobowy
ratarachmnoga miejscownikmęski osobowy
rataramimnoga narzędnikmęski osobowy
ratarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ratarommnoga celownikmęski osobowy
ratarowipojedyncza celownikmęski osobowy
ratarowiemnoga mianownikmęski osobowy
ratarowiemnoga wołaczmęski osobowy
ratarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ratarówmnoga biernikmęski osobowy
ratarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ratarymnoga biernikmęski zwierzęcy
ratarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
ratarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ratarzepojedyncza wołaczmęski osobowy
ratarzymnoga mianownikmęski osobowy
ratarzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz