ra-ta-tu-je

ratatuje (nazwa pospolita) rzeczownik kulin.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ratatuja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ratatuimnoga dopełniaczżeński
ratatuipojedyncza celownikżeński
ratatuipojedyncza miejscownikżeński
ratatuipojedyncza dopełniaczżeński
ratatujapojedyncza mianownikżeński
ratatujachmnoga miejscownikżeński
ratatujamimnoga narzędnikżeński
ratatująpojedyncza narzędnikżeński
ratatujemnoga mianownikżeński
ratatujemnoga biernikżeński
ratatujemnoga wołaczżeński
ratatujępojedyncza biernikżeński
ratatujopojedyncza wołaczżeński
ratatujommnoga celownikżeński
ratatujmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz