ra-tu-sze

ratusze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ratusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ratuszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ratuszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ratuszapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ratuszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ratuszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ratuszemnoga mianownikmęski rzeczowy
ratuszemnoga biernikmęski rzeczowy
ratuszemnoga wołaczmęski rzeczowy
ratuszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ratuszommnoga celownikmęski rzeczowy
ratuszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ratuszówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ratuszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ratuszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ratuszymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz