re-cep-ta-riu-szu

receptariuszu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: receptariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
receptariuszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
receptariuszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
receptariuszapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
receptariuszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
receptariuszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
receptariuszemnoga mianownikmęski rzeczowy
receptariuszemnoga biernikmęski rzeczowy
receptariuszemnoga wołaczmęski rzeczowy
receptariuszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
receptariuszommnoga celownikmęski rzeczowy
receptariuszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
receptariuszówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
receptariuszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
receptariuszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
receptariuszymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz