re-cep-tur-ce

recepturce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: recepturka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
recepturcepojedyncza celownikżeński
recepturcepojedyncza miejscownikżeński
recepturekmnoga dopełniaczżeński
recepturkapojedyncza mianownikżeński
recepturkachmnoga miejscownikżeński
recepturkamimnoga narzędnikżeński
recepturkąpojedyncza narzędnikżeński
recepturkępojedyncza biernikżeński
recepturkimnoga mianownikżeński
recepturkimnoga biernikżeński
recepturkimnoga wołaczżeński
recepturkipojedyncza dopełniaczżeński
recepturkopojedyncza wołaczżeński
recepturkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz