re-cy-ta-cyj

recytacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: recytacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
recytacjapojedyncza mianownikżeński
recytacjachmnoga miejscownikżeński
recytacjamimnoga narzędnikżeński
recytacjąpojedyncza narzędnikżeński
recytacjemnoga mianownikżeński
recytacjemnoga biernikżeński
recytacjemnoga wołaczżeński
recytacjępojedyncza biernikżeński
recytacjipojedyncza celownikżeński
recytacjipojedyncza miejscownikżeński
recytacjipojedyncza dopełniaczżeński
recytacjopojedyncza wołaczżeński
recytacjommnoga celownikżeński
recytacjimnoga dopełniaczżeński
recytacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz