re-cy-ta-to-ra

recytatora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: recytator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
recytatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
recytatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
recytatorapojedyncza biernikmęski osobowy
recytatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
recytatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
recytatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
recytatorommnoga celownikmęski osobowy
recytatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
recytatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
recytatorówmnoga biernikmęski osobowy
recytatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
recytatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
recytatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
recytatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
recytatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
recytatorzymnoga mianownikmęski osobowy
recytatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz