recz-ko

reczko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: reczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
reczcepojedyncza celownikżeński
reczcepojedyncza miejscownikżeński
reczekmnoga dopełniaczżeński
reczkapojedyncza mianownikżeński
reczkachmnoga miejscownikżeński
reczkamimnoga narzędnikżeński
reczkąpojedyncza narzędnikżeński
reczkępojedyncza biernikżeński
reczkimnoga mianownikżeński
reczkimnoga biernikżeński
reczkimnoga wołaczżeński
reczkipojedyncza dopełniaczżeński
reczkopojedyncza wołaczżeński
reczkommnoga celownikżeński

Reczko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Reczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Reczcepojedyncza celownikmęski osobowy
Reczcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Reczkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Reczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Reczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Reczkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Reczkępojedyncza biernikmęski osobowy
Reczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Reczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Reczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Reczkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Reczkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Reczkommnoga celownikmęski osobowy
Reczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Reczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Reczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Reczkówmnoga biernikmęski osobowy

Reczko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Reczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Reczcepojedyncza celownikżeński
Reczcepojedyncza miejscownikżeński
Reczekmnoga dopełniaczżeński
Reczkapojedyncza mianownikżeński
Reczkachmnoga miejscownikżeński
Reczkamimnoga narzędnikżeński
Reczkąpojedyncza narzędnikżeński
Reczkępojedyncza biernikżeński
Reczkimnoga mianownikżeński
Reczkimnoga biernikżeński
Reczkimnoga wołaczżeński
Reczkipojedyncza dopełniaczżeński
Reczkopojedyncza wołaczżeński
Reczkommnoga celownikżeński

Reczko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Reczko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Reczcepojedyncza celownikmęski osobowy
Reczcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Reczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Reczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Reczkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Reczkępojedyncza biernikmęski osobowy
Reczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Reczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Reczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Reczkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Reczkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Reczkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Reczkommnoga celownikmęski osobowy
Reczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Reczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Reczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Reczkówmnoga biernikmęski osobowy

Reczko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Reczko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Reczkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Reczkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Reczkopojedyncza mnoga celownikżeński
Reczkopojedyncza mnoga biernikżeński
Reczkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Reczkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Reczkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz