re-demp-to-ra-mi

redemptorami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: redemptor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
redemptorpojedyncza mianownikmęski osobowy
redemptorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
redemptorapojedyncza biernikmęski osobowy
redemptorachmnoga miejscownikmęski osobowy
redemptoramimnoga narzędnikmęski osobowy
redemptorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
redemptorommnoga celownikmęski osobowy
redemptorowipojedyncza celownikmęski osobowy
redemptorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
redemptorówmnoga biernikmęski osobowy
redemptorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
redemptorymnoga biernikmęski zwierzęcy
redemptorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
redemptorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
redemptorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
redemptorzymnoga mianownikmęski osobowy
redemptorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz