re-dut-ce

redutce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: redutka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
redutcepojedyncza celownikżeński
redutcepojedyncza miejscownikżeński
redutekmnoga dopełniaczżeński
redutkapojedyncza mianownikżeński
redutkachmnoga miejscownikżeński
redutkamimnoga narzędnikżeński
redutkąpojedyncza narzędnikżeński
redutkępojedyncza biernikżeński
redutkimnoga mianownikżeński
redutkimnoga biernikżeński
redutkimnoga wołaczżeński
redutkipojedyncza dopełniaczżeński
redutkopojedyncza wołaczżeński
redutkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz