re-dut-ni-ka-mi

redutnikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: redutnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
redutnicymnoga mianownikmęski osobowy
redutnicymnoga wołaczmęski osobowy
redutnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
redutnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
redutnikapojedyncza biernikmęski osobowy
redutnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
redutnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
redutnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
redutnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
redutnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
redutnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
redutnikommnoga celownikmęski osobowy
redutnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
redutnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
redutnikówmnoga biernikmęski osobowy
redutnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
redutnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz