re-du-tow-cach

redutowcach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: redutowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
redutowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
redutowcapojedyncza biernikmęski osobowy
redutowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
redutowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
redutowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
redutowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
redutowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
redutowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
redutowcommnoga celownikmęski osobowy
redutowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
redutowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
redutowcówmnoga biernikmęski osobowy
redutowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
redutowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
redutowcymnoga mianownikmęski osobowy
redutowcymnoga wołaczmęski osobowy
redutowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
redutowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz