re-du-tą

redutą (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: reduta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
reduciepojedyncza celownikżeński
reduciepojedyncza miejscownikżeński
redutmnoga dopełniaczżeński
redutapojedyncza mianownikżeński
redutachmnoga miejscownikżeński
redutamimnoga narzędnikżeński
redutąpojedyncza narzędnikżeński
redutępojedyncza biernikżeński
redutopojedyncza wołaczżeński
redutommnoga celownikżeński
redutymnoga mianownikżeński
redutymnoga biernikżeński
redutymnoga wołaczżeński
redutypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz