re-for-ma-tor-ce

reformatorce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: reformatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
reformatorcepojedyncza celownikżeński
reformatorcepojedyncza miejscownikżeński
reformatorekmnoga dopełniaczżeński
reformatorkapojedyncza mianownikżeński
reformatorkachmnoga miejscownikżeński
reformatorkamimnoga narzędnikżeński
reformatorkąpojedyncza narzędnikżeński
reformatorkępojedyncza biernikżeński
reformatorkimnoga mianownikżeński
reformatorkimnoga biernikżeński
reformatorkimnoga wołaczżeński
reformatorkipojedyncza dopełniaczżeński
reformatorkopojedyncza wołaczżeński
reformatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz