re-for-ma-to-rzy

reformatorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: reformator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
reformatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
reformatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
reformatorapojedyncza biernikmęski osobowy
reformatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
reformatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
reformatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
reformatorommnoga celownikmęski osobowy
reformatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
reformatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
reformatorówmnoga biernikmęski osobowy
reformatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
reformatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
reformatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
reformatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
reformatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
reformatorzymnoga mianownikmęski osobowy
reformatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz