re-jen-cyj

rejencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.;przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: rejencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rejencjapojedyncza mianownikżeński
rejencjachmnoga miejscownikżeński
rejencjamimnoga narzędnikżeński
rejencjąpojedyncza narzędnikżeński
rejencjemnoga mianownikżeński
rejencjemnoga biernikżeński
rejencjemnoga wołaczżeński
rejencjępojedyncza biernikżeński
rejencjipojedyncza celownikżeński
rejencjipojedyncza miejscownikżeński
rejencjipojedyncza dopełniaczżeński
rejencjopojedyncza wołaczżeński
rejencjommnoga celownikżeński
rejencjimnoga dopełniaczżeński
rejencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz